نكات دستورى و توضيح واژگان ثالثها انّه اذا : ضمير در « ثالثها » كه مبتدا بوده به مقدّمات و ضمير در « انّه » كه اسم آن بوده به معناى شأن و « انّ » با اسم و خبرش نيز خبر براى مبتدا مىباشد . للاستدلال باطلاقه : ضمير در « باطلاقه » به امر برمىگردد . و لو كان مسوقا الخ : ضمير در « كان » به امر برمىگردد . على عدم اعتباره : ضمير در « اعتباره » به قصد امتثال برگشته جار و مجرور « على عدم » متعلّق به « للاستدلال » مىباشد . كما اوضح الخ : ضمير « هو » به عدم مجال برمىگردد . يصحّ التّمسّك به : ضمير در « به » به اطلاق برمىگردد . فيما يمكن اعتباره فيه : ضمير در « اعتباره » به اطلاق امر و در « فيه » به ماء موصوله كه مقصود از آن مأمور به بوده برمىگردد . فانقدح بذلك انّه الخ : مشاراليه « ذلك » صحيح نبودن تمسّك به اطلاق امر بوده و ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد . بمادّتها : ضمير در « بمادّتها » به صيغه برمىگردد . عدم اعتبار مثل الوجه : مقصود از « الوجه » يعنى قصد امر و قصد وجوب . ممّا هو ناش الخ : ضمير « هو » به ماء موصوله به معناى قيد برمىگردد . لو شكّ فى اعتباره فيها : ضمير در « اعتباره » به « مثل الوجه » و در « فيها » به عبادت برمىگردد . بصدد بيان تمام ما له دخل : ضمير در « له » به ماء موصوله كه مقصود از آن قصد امتثال بوده برگشته و اين جار و مجرور « بصدد الخ » به اعتبار متعلّقش صفت براى « مقام » مىباشد . فى حصول غرضه : ضمير در « غرضه » به آمر برمىگردد .